ധനുമഞ്ഞിന്റെ കുളിരും നിലാവിന്റെ നീലിമയും താരഹാരമണിഞ്ഞ രാവിന്റെ ചന്തവുമൊക്കെയുള്ള ഒരു ഡിസംബര്മാസംകൂടി വരവായി. കാലം കാണാന് കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്ന രക്ഷയുടെ രശ്മിയും, കേള്ക്കാന് കാതോര്ത്തിരുന്ന പരിത്രാണത്തിന്റെ പദചലനങ്ങളും കാലിത്തൊഴുത്തിലെ കച്ചിക്കിടക്കയില് പിറന്ന പരിശുദ്ധപൈതലില് യാഥാര്ഥ്യമായതിന്റെ അനുസ്മരണമായ ക്രിസ്മസ് ഒരുവട്ടംകൂടി ആചരിക്കാന് ക്രൈസ്തവലോകം മുഴുവന് ആഗമനകാലത്തിന്റെ നാളുകളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയായി. ലോകരക്ഷനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ പിറവിത്തിരുനാളായ ക്രിസ്മസ് കേവലം ഭൗതികമായ ഒരു ആഘോഷമോ ആചരണമോ അല്ല; മറിച്ച്, ആത്മീയമായ ഒരനുഭവമാണ്. ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയും തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളില് അറിയേണ്ട വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ വിശുദ്ധമായ സ്പര്ശമാണത്. ആത്മാക്കളെ തേടാനും നേടാനുമായി മനുഷ്യാകാരംപൂണ്ട ദൈവപുത്രന് ആത്യന്തികമായും മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിലെ പുല്ക്കൂട്ടിലാണ് അവതരിക്കേണ്ടത്. അതിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായിട്ടുള്ളത് വ്യക്തിപരമായ ഒരു ആത്മീയഒരുക്കംതന്നെയാണ്.
വേണ്ടത്ര ഒരുക്കത്തോടെ കാത്തിരിക്കാനും കാതോര്ക്കാനും കഴിയുന്നവര്ക്കേ ക്രിസ്മസിന്റെ സന്തോഷം സ്വന്തമാക്കാന് സാധിക്കൂ. ഒരു കുഞ്ഞ് ഉദരത്തില് ഉരുവാകുമ്പോള്മുതല് അതിന്റെ പിറവിക്കുവേണ്ടി എത്രയോ പേരാണ് ആകാംക്ഷാപൂര്വം കാത്തിരിക്കുന്നത്. അങ്ങനെയെങ്കില്, നമ്മുടെ മോചകനായവന്റെ പിറവിക്കായി എത്രമാത്രം ഒരുക്കത്തോടെ നാം കാത്തിരിക്കണം! കാത്തിരിക്കാന് മടിക്കുന്ന ലോകമാണ് ഇന്നത്തേത്. എല്ലാവര്ക്കും വാച്ചുണ്ടെങ്കിലും ആര്ക്കും സമയമില്ലാത്ത ഈ കാലത്ത് എല്ലാം എത്രയും വേഗം വേണമെന്നു വാശിപിടിക്കുന്നവരാണധികവും. എന്തിനും ഏതിനും അല്പം അമാന്തിച്ചാല് അസ്വസ്ഥരാകുന്നവരുടെ എണ്ണം ഏറിവരികയാണ്. എന്നാല്, ആത്മീയജീവിതത്തില് ഈ അനാവശ്യവ്യഗ്രത ആപത്താണ്. ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ ഇടപെടലും അതിന്റേതായ നേരത്തും കാലത്തും ഉണ്ടാകാന് നാം ജാഗ്രതയോടെ കാത്തിരുന്നേ പറ്റൂ. ആകയാല്, മനുഷ്യരായ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഇടപെടലായ, വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ പൂര്ത്തീകരണമായ അവിടുത്തെ ഏകജാതന്റെ തിരുപ്പിറവിക്കായി വിശ്വാസികളായ നാമും കാത്തിരിക്കണം, കാതോര്ക്കണം.
ആഗമനകാലം മുഖ്യമായും ആത്മീയമായ കാത്തിരിപ്പിന്റെ മൂന്നു കൂടാരങ്ങളില് പാര്ക്കാനുള്ള അവസരമാണ്.
ഒന്നാമതായി, വിശ്വാസത്തിന്റെ കൂടാരത്തില് വസിക്കാന് വിശ്വാസികളായ നമുക്കു കഴിയണം. വിശ്വാസമാണ് കാത്തിരിപ്പിനെ വര്ണശബളമാക്കുന്നത്. നരരക്ഷയ്ക്കായി പിതാവായ ദൈവം വിഭാവനം ചെയ്ത പദ്ധതികള് അച്ചട്ടായും യഥാസമയം പൂര്ത്തീകരിക്കപ്പെടും എന്നുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ ഉറപ്പിലും ബോധ്യത്തിലും ആഴപ്പെടാന് നാം പരിശ്രമിക്കണം. മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ പാപപരിഹാരത്തിനായി എമ്മാനുവേലായി മണ്ണില് വന്നവന് നമ്മുടെ ജീവിതദുഃഖങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും പരിഹരിക്കാന് എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന ഉത്തമബോധ്യത്തോടെ ജീവിക്കാന് നാം പ്രാപ്തരാകണം. ഓര്ക്കണം, വിശ്വാസമുള്ളവരുടെ വിളിപ്പേരാണ് ഭാഗ്യപ്പെട്ടവര്.
വിശ്വാസത്തോടെ കാത്തിരിക്കാനും കാതോര്ക്കാനും നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാനഘടകം കൂദാശകളുടെ യോഗ്യതാപൂര്വമുള്ള സ്വീകരണമാണ്. സപ്തകൂദാശകളുടെ സംരക്ഷണം നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. കൂദാശകള് വിശുദ്ധവും വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നവയുമാണ്. വിശ്വാസജീവിതത്തിനുള്ള പോഷണമായ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും അവിടുത്തെ വരദാനങ്ങളെയും സംവഹിക്കുന്ന സിരകളാണ് സഭയിലെ സപ്തകൂദാശകള്. അവ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന പ്രസാദവരത്തിന്റെ അഭാവത്തില് ആത്മീയശോഷണവും നിര്ജ്ജീവത്വവും നമ്മിലുണ്ടാകും. അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ കൂദാശയായ കുമ്പസാരവും, ജീവന്റെയും രക്ഷയുടെയും കൂദാശയായ കുര്ബാനയും വേണ്ടത്ര യോഗ്യതയോടും ഒരുക്കത്തോടുംകൂടെ കൈക്കൊള്ളാന് ശ്രദ്ധിക്കണം. കുടുംബങ്ങളില് വൃദ്ധരും രോഗികളുമായിട്ടുള്ളവര് ഉïെങ്കില് അവര്ക്കു മുടക്കം കൂടാതെ കൂദാശകള് സ്വീകരിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ചെയ്തുകൊടുക്കണം.
അത് അവരുടെ അവകാശവും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ കടമയുമാണ്. നിത്യജീവന്റെ കൈത്തോടുകളായി ഒഴുകുന്ന കൂദാശകള് നമ്മുടെ ആത്മീയതയുടെ പച്ചപ്പുകെടാതെ കാത്തുകൊള്ളും. സാധിക്കുന്നവരൊക്കെ അനുദിനദിവ്യബലിയില് പങ്കുചേരാന് ശ്രദ്ധിക്കണം. കുമ്പസാരിച്ച് വിശുദ്ധകുര്ബാന സ്വീകരിക്കണം. മാമ്മോദീസാ, സ്ഥൈര്യലേപനം എന്നീ കൂദാശകളിലൂടെ നമുക്കു നല്കപ്പെട്ട ആദിനൈര്മല്യത്തിലേക്കും ദൈവമക്കളുടെ അന്തസ്സിലേക്കും മടങ്ങിപ്പോകാന് സന്നദ്ധരാകണം.
രണ്ടാമതായി, പ്രത്യാശയുടെ കൂടാരത്തില് വസിക്കാന് വിശ്വാസികളായ നമുക്കു കഴിയണം. പ്രത്യാശയാണ് കാത്തിരിപ്പിനെ സുഗന്ധപൂരിതമാക്കുന്നത്. ജീവിതത്തിലെ അനര്ഥങ്ങള്ക്ക് അസ്തമയം കുറിച്ചുകൊണ്ട് പ്രത്യാശയുടെ വിളക്കുമരം ദൈവം തെളിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ മുന്നേറാന് അനുനിമിഷം നാം ശക്തരാകണം. വാതിലുകളൊക്കെ അടയുന്ന അവസരത്തിലും ദൈവം ജനാലയൊന്ന് തുറന്നുതരും എന്നുള്ള പ്രത്യാശയുടെ ദീപനാളം ഉള്ളില് കെടാതെ കാക്കണം. ഓര്ക്കണം, പ്രത്യാശയുള്ളവരുടെ വിളിപ്പേരാണ് ദൈവമക്കള്.
പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കാനും കാതോര്ക്കാനും നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഘടകം വീഴ്ച വരുത്താതെയുള്ള വചനവായനയാണ്. തിരുവചനം നമ്മുടെ വിജയരഹസ്യമായിരിക്കണം. വചനമാകുന്ന വിളക്ക് നമ്മെ നിരന്തരം പ്രകാശിപ്പിക്കണം. വചനവെട്ടത്തിലായിരിക്കണം നാം കഴിയേണ്ടത്. വചനം വായിക്കുന്നവരും ധ്യാനിക്കുന്നവരുമാകണം. വചനം വസിക്കുന്നിടത്ത് ദൈവമുണ്ട്. സന്ധ്യാപ്രാര്ത്ഥനകളില് വചനപാരായണത്തിനു മുന്ഗണന കൊടുക്കണം. ദൈവത്തിന്റെ ജീവനുള്ള വചനം മുഴങ്ങിനില്ക്കുന്നിടത്ത് മൃതിയുടെ വിലാപങ്ങള് കേള്ക്കുകയില്ല. വചനം വിമോചനമാണ്. അതിന്റെ സാന്നിധ്യം രക്ഷയുടെ അനുഭവം നല്കും. വചനത്തില് വളരാനും വ്യാപരിക്കാനും ഉത്സുകരാകണം.
മൂന്നാമതായി, സ്നേഹത്തിന്റെ കൂടാരത്തില് വസിക്കാന് വിശ്വാസികളായ നമുക്കു കഴിയണം. സ്നേഹമാണ് കാത്തിരിപ്പിനെ മധുരതരമാക്കുന്നത്. സ്നേഹിക്കുന്നവര്ക്കുവേണ്ടിയാണ് നാം കാത്തിരിക്കുന്നത്. സ്നേഹംതന്നെയായ ദൈവസുതന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സര്വസ്വവുമാകണമെങ്കില് നിര്വ്യാജമായ സ്നേഹം അനുദിനം അഭ്യസിക്കാന് നമുക്കു സാധിക്കണം. ഈശോ സ്നേഹിച്ചതുപോലെ സ്നേഹിക്കാന് അവന്റെ അനുഗാമികളായ നമുക്കുള്ള കടമ വലുതാണ്. ഓര്ക്കണം, സ്നേഹമുള്ളവരുടെ വിളിപ്പേരാണ് ക്രിസ്ത്യാനികള്.
സ്നേഹത്തോടെ കാത്തിരിക്കാനും കാതോര്ക്കാനും നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഘടകം പതിവുതെറ്റാതെയുള്ള കുടുംബപ്രാര്ഥനയാണ്. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് നിശ്ചിതസമയത്തുള്ള പ്രാര്ഥന ദിനചര്യകളില് പ്രഥമമായിരിക്കണം. സൗകര്യപ്രദമായ ഒരു സമയം അതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കണം. ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തപ്പോള് ചെയ്യേണ്ട ഒന്നല്ല പ്രാര്ഥന. പിന്നെയോ, ഒത്തിരിക്കാര്യങ്ങള് ചെയ്യാനുള്ളപ്പോള് ഒന്നാമതായി ചെയ്യേണ്ട ഒന്നാണത്. ഒരുമിച്ചിരുന്നു പ്രാര്ഥിക്കുന്ന കുടുംബം കുറേപ്പേര് ഒന്നിച്ചു തുഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന വഞ്ചിപോലെ ആയിരിക്കും. അവിടെ പ്രശ്നങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല; എന്നല്ല, ചിലപ്പോള് കൂടുതലായിരിക്കും. പക്ഷേ, അവയെ അതിജീവിക്കാന് അവര്ക്ക് അനായാസം കഴിയും. കാരണം, പ്രാര്ഥനയുടെ പങ്കായം അവരുടെ കൈയിലുണ്ട്. പ്രാര്ഥന കുടുംബങ്ങളുടെ പ്രാണവായു ആയിരിക്കണം.
കൂദാശകളുടെ യോഗ്യതയോടെയുള്ള സ്വീകരണം, വചനവായന, കുടുംബപ്രാര്ഥന എന്നിവയില് മുടക്കംവരുത്താതെ, വിശ്വാസം പ്രത്യാശ സ്നേഹം എന്നിവയുടെ കൂടാരങ്ങളില് പാര്ത്തുകൊണ്ട് ആത്മീയമായ കാത്തിരിപ്പിന്റെയും കാതോര്പ്പിന്റെയും അവസരമായി ആഗമനകാലത്തെ മാറ്റി ഈ വര്ഷത്തെ ക്രിസ്മസ് ആചരണം കൂടുതല് അര്ത്ഥവത്താക്കാന് നമുക്കു പരിശ്രമിക്കാം.
ഫാ. തോമസ് പാട്ടത്തില്ചിറ സി.എം.എഫ്.
