നിയമസഭയില് ഒരു നിയമം പാസാക്കപ്പെടുന്നത് മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിലായിട്ടാണ് ഒന്നാമത്തെ ഘട്ടത്തെ ഒന്നാം വായന എന്നു പറയും. ബില് അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രി ബില്ലിന്റെ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളും ബില്ലിലെ പ്രസക്തമായ വ്യവസ്ഥകളും സഭയില് വിവരിക്കുന്നു. മന്ത്രി ബില് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള് നിരാകരണപ്രമേയത്തിനു സാധ്യതയുണ്ട്. വര്ക്കല രാധാകൃഷ്ണന്, കെ.എം. മാണി തുടങ്ങിയവര് എത്രയോ നിയമങ്ങള്ക്കു നിരാകരണപ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവര് ഉന്നയിക്കുന്ന സാങ്കേതികതടസ്സങ്ങള് സംബന്ധിച്ച് സ്പീക്കര് റൂള് ചെയ്തശേഷം മന്ത്രിയെ ബില് അവതരിപ്പിക്കാന് വിളിക്കുന്നു.
മന്ത്രിയുടെ പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞാല് പൊതുചര്ച്ചയാണ്. ബില്ലിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ചാണ് പൊതുചര്ച്ചയുടെ സമയം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്. ഓരോ പാര്ട്ടിക്കും നിശ്ചിതസമയം ലഭിക്കുന്നു. എന്നാല്, പ്രതിപക്ഷം പാടേ എതിര്ക്കുന്ന ബില്ലാണെങ്കില് പൊതുചര്ച്ചയില്പോലും പങ്കെടുക്കാതെ സഭ ബഹിഷ്കരിക്കുന്ന വേളകളുണ്ട്. സി.എച്ച്. മുഹമ്മദ് കോയ മന്ത്രിസഭ 1979 ല് അവതരിപ്പിച്ച ഇഷ്ടദാനബില് വലിച്ചുകീറിയെറിഞ്ഞ് പ്രതിപക്ഷം സഭ വിട്ടത് ഓര്മയില് തിളങ്ങിനില്ക്കുന്ന സംഭവമാണ്. എന്നിട്ടും, പ്രതിപക്ഷനിരയിലെ കരുത്തനായ ആര്.എസ്.പി. നേതാവ് ബേബി ജോണ് ആ ബില്ലിന്റെ ചര്ച്ചയില് പങ്കെടുത്തതും അവിസ്മരണീയമാണ്. ബേബി ജോണ് റവന്യൂ മന്ത്രി ആയിരുന്നപ്പോള് അന്നത്തെ ഭരണമുന്നണിതീരുമാനം അനുസരിച്ച് തയ്യാറാക്കിയതായിരുന്നു ആ ബില്. പി. കെ. വാസുദേവന്നായരുടെ ആ മന്ത്രിസഭ രാജിവച്ചതുകൊണ്ടാണ് സി.എച്ച് മുഹമ്മദ് കോയ മുഖ്യമന്ത്രിയായത്. ബില് പൊതുജനാഭിപ്രായം സമാഹരിക്കുന്നതിനായി ഒരു നിയമസഭാസമിതിയുടെ പരിഗണനയ്ക്കു വിടണമെന്നോ, കൂലങ്കഷമായി പഠിക്കുന്നതിന് സെലക്ട് കമ്മിറ്റിക്കു വിടണമെന്നോ, നിയമസഭയുടെ സബ്ജക്ട് കമ്മിറ്റിക്കു വിടണമെന്നോ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രമേയങ്ങള് അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാവും ഓരോരുത്തരും പ്രസംഗിക്കുക. പൊതുചര്ച്ചയില് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്ന ന്യൂനതകളെക്കുറിച്ച് മന്ത്രി മറുപടിപ്രസംഗത്തില് വിശദീകരിക്കും. അംഗീകരിക്കാവുന്നവ അംഗീകരിക്കാം എന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യും.
നിയമസഭയിലെ അടുത്തഘട്ടം രണ്ടാം വായനയാണ്. ബില്ലിന്റെ ഓരോ വകുപ്പും പരിശോധിക്കുന്ന വേളയാണിത്. അതിനുമുമ്പ് നിയമസഭയുടെ സെലക്ട് കമ്മിറ്റിയോ സബ്ജക്ട് കമ്മിറ്റിയോ ബില്ലിനെക്കുറിച്ചു പഠിക്കും. ഏറെ രാഷ്ട്രീയപരിഗണന ഇല്ലാതെ ബില് ഗുണവും ദോഷവും മാത്രം നോക്കി പരിശോധിക്കുന്ന തലമാണിത്. ഈ സമിതി ശിപാര്ശ ചെയ്യപ്പെട്ടപ്രകാരമുള്ള ബില്ലാണ് രണ്ടാം വായനയ്ക്കു വരിക. കമ്മിറ്റിയിലെ പ്രതിപക്ഷാംഗങ്ങള് സമിതി റിപ്പോര്ട്ടില് വിയോജനക്കുറിപ്പ് എഴുതുക സാധാരണമാണ്. അവര്ക്കത് സഭയില് പ്രസംഗിക്കുന്നതിന് അവസരം കിട്ടാനും വിയോജനക്കുറിപ്പ് സഹായിക്കും. രണ്ടാം വായനയില് ഓരോ വകുപ്പിനെയുംകുറിച്ച് ചര്ച്ചനടക്കും. ഭേദഗതി നല്കിയിട്ടുള്ളവര്ക്ക് അതു വിശദീകരിക്കുവാന് അവസരം കിട്ടും. ഓരോ വകുപ്പും ചര്ച്ച ചെയ്തു പാസാക്കും. അവസാനത്തെ കടമ്പയാണ് മൂന്നാംവായന. നിയമം നടപ്പാക്കുമ്പോള് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഓരോ പാര്ട്ടിയുടെയും നേതാവ് ഹ്രസ്വമായി പ്രസംഗിക്കുന്നതാണു രീതി. ഈ അവസരത്തിലും വിവാദമുണ്ടായ സന്ദര്ഭങ്ങള് ഏറെയുണ്ട്. അഴിമതിനിരോധനനിയമത്തിന്റെ മൂന്നാം വായനയില് കെ.എം. മാണി നടത്തിയ ഒരു പരാമര്ശം വിവാദം ഉണ്ടാക്കിയത് ഓര്ക്കുന്നു. മുഖ്യമന്ത്രി പ്രതിപക്ഷനേതാവുമായി ആലോചിച്ച് കമ്മിഷനെ നിയോഗിക്കണം എന്നോ മറ്റോ ആയിരുന്നു വ്യവസ്ഥ. മുഖ്യമന്ത്രിയും പ്രതിപക്ഷനേതാവുമായുള്ള ചര്ച്ച ഫലപ്രദമായ ചര്ച്ച എന്നാക്കണം എന്ന് മാണി വകുപ്പുതലചര്ച്ചയില് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, സര്ക്കാര് സമ്മതിച്ചില്ല.
മൂന്നാം വായനയില് ഈ ആവശ്യം മാണി ആവര്ത്തിച്ചതു വിവാദമായി. ഇത്തരം ഒരു കൃത്യത ഇല്ലെങ്കില് പ്രതിപക്ഷനേതാവിനെ നോക്കുകുത്തിയാക്കി മുഖ്യമന്ത്രി നിയമനം നടത്തും എന്ന് മാണി വാദിച്ചു. കമ്മിഷന് അംഗങ്ങളെ ക്കുറിച്ച് പ്രതിപക്ഷനേതാവിനെ അറിയിക്കുകമാത്രമാവും ചെയ്യുക. മാണി വാദിച്ചു. മാണിയുടെ വാദം സഭ അംഗീകരിച്ചില്ല. പില്ക്കാലത്ത് കമ്മിഷന് നിയമനം നടന്നപ്പോള് മാണി പറഞ്ഞതുപോലെ കാര്യങ്ങള് നടക്കുകയും ചെയ്തു. മൂന്നാം വായനയ്ക്കുശേഷം സഭ ബില് പാസാക്കുന്നു. ഈ അവസരത്തിലും ബില്ലിന്റെ കോപ്പി വലിച്ചുകീറി എറിയുന്നതുപോലുള്ള പ്രതിഷേധപ്രകടനങ്ങള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. നിയമസഭ പാസ്സാക്കിയ ബില് ഗവര്ണറുടെ അംഗീകാരം കിട്ടിക്കഴിയുമ്പോള് നിയമമാകുന്നു.
നിയമനിര്മ്മാണചര്ച്ചകള് വല്ലാതെ ദീര്ഘിക്കുന്ന വേളകളുണ്ട്. ഇതു തടയുന്നതിന് ക്ലോഷര് പ്രമേയങ്ങള് അവതരിപ്പിച്ചു പാസാക്കാവുന്നതാണ്. എന്റ സഭാ റിപ്പോര്ട്ടിങ്കാലത്ത് ആദ്യം അത്തരത്തില് ഒരു പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചത് സര്ക്കാര് ചീഫ് വിപ്പായിരുന്ന ഡോ. കെ.സി. ജോസഫാണ്. രണ്ടാം വായനയിലാണ് ഈ പ്രമേയം അനിവാര്യമാവുക.
ഓര്ഡിനന്സുകള്ക്കു പകരമുള്ള ബില്ലുകള് സമയബന്ധിതമായി പാസാക്കേണ്ടതുള്ളതുകൊണ്ട് സര്ക്കാര് വളരെ തിടുക്കം കാണിക്കാറുണ്ട്. നിയമസഭയില് നടക്കുന്ന ബഹളത്തിനിടയില് പല നിയമങ്ങളും ഒറ്റയടിക്കു പാസാക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
കെ. കരുണാകരന് മുഖ്യമന്ത്രിയും വി.എം. സുധീരന് സ്പീക്കറുമായിരുന്ന കാലത്ത് ഒരിക്കല് സര്ക്കാരിന് ഒരു ഡസനിലധികം ഓര്ഡിനന്സുകള് നിയമമാക്കുവാന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില് മൂന്നോ നാലോ ബില്ലുകളാണ് ഓരോ ദിവസത്തേക്കും നിശ്ചയിക്കുക. ഒരു ദിവസം സഭയില് വല്ലാത്ത ബഹളം നടക്കുമ്പോള് മുഖ്യമന്ത്രി സ്പീക്കര്ക്ക് ഒരു കുറിപ്പു കൊടുത്തു. സഭയുടെ പരിഗണനയിലുള്ള എല്ലാ ഓര്ഡിനന്സും പാസ്സായതായി പ്രഖ്യാപിക്കുക. സുധീരന് സമ്മതിച്ചില്ല. പകരം അന്നത്തേക്കു നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന ബില്ലുകള് മാത്രം പാസ്സായതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. കരുണാകരനും സുധീരനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളാക്കിയ സംഭവങ്ങളില് ഒന്നായിരുന്നു അത്. നിയമസഭാ സ്പീക്കറുടെ പദവിയുടെ ഔന്നത്യം നിലനിര്ത്തണമെന്നു ശാഠ്യമുള്ള സ്പീക്കറായിരുന്നു സുധീരന്. അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം വളരെ നിഷ്പക്ഷമായി തീരുമാനങ്ങള് എടുത്തു. പലപ്പോഴും പ്രതിപക്ഷത്തിനായിരുന്നു അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയനേട്ടം.
(തുടരും)
ടി. ദേവപ്രസാദ്
