•  2 Dec 2021
  •  ദീപം 54
  •  നാളം 35
ശ്രേഷ്ഠമലയാളം

മുന്നറിയിപ്പ്

മാസിച്ചെഴുതേണ്ട പദങ്ങളെ വേര്‍തിരിച്ചെഴുതുന്ന രീതി പ്രചരിച്ചുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മുന്നറിയിപ്പ്, മുന്നിരിപ്പ് എന്നീ സമസ്തപദങ്ങള്‍ ''മുന്‍അറിയിപ്പ്'' ''മുന്‍ ഇരിപ്പ്'' എന്നൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ എഴുതിവരുന്നു. ഇത് സ്വീകാര്യമായ പ്രവണതയാണെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഏകപദത്വപ്രതീതിക്കായി സമാസിച്ചെഴുതുന്നതാണ് മലയാളത്തിന്റെ തനതുസ്വഭാവം. അര്‍ത്ഥവ്യക്തതയ്ക്കും വ്യാകരണബോധത്തിനും ചേര്‍ത്തെഴുതുന്നതാണ് നല്ലത്.
മുന്‍ + അറിയിപ്പ് = മുന്നറിയിപ്പ്, മുന്‍ + ഇരിപ്പ് = മുന്നിരിപ്പ്. ഇവയെ ഇങ്ങനെവേണം സന്ധി ചെയ്യാന്‍. മുന്‍ അറിയിപ്പ്, മുന്‍ ഇരിപ്പ് എന്നിങ്ങനെ പിരിച്ചെഴുതാന്‍ നിലവിലുള്ള നിയമം അനുവദിക്കുന്നില്ല. ഒരു മാത്രയോടുകൂടിയ പ്രകൃതികളുടെ അവസാനത്തില്‍ വരുന്ന അനുനാസികങ്ങള്‍ സ്വരം പരമാകുമ്പോള്‍ ഇരട്ടിക്കുമെന്നാണ് കേരളപാണിനീയവ്യവസ്ഥ. ''ഏകമാത്ര പ്രകൃത്യന്തേ / നാസോത്ഥംയളലങ്ങളും / ഇരട്ടിച്ചിട്ടു താന്‍ നില്‍ക്കും''* (കാരിക 18) അങ്ങനെ മുന്നറിയിപ്പും മുന്നിരിപ്പും ശരിയായ രൂപങ്ങളാകുന്നു.
മുന്‍കൂട്ടിയുള്ള അറിയിപ്പാണ് മുന്നറിയിപ്പ്. താക്കീത് എന്നും അര്‍ത്ഥമുണ്ട്. ഇരിപ്പുതുക, മുന്‍ബാക്കി, മുമ്പുള്ള നില, മുമ്പുള്ള വിലനിലവാരം തുടങ്ങിയ വിവക്ഷിതങ്ങളില്‍ മുന്നിരിപ്പു പ്രയോഗിക്കുന്നു. മുന്‍ + അണി, മുന്നണിയാകുന്നതും ഇതേ നയമനുസരിച്ചുതന്നെ. ഐക്യജനാധിപത്യമുന്നണി, ഇടതുപക്ഷജനാധിപത്യമുന്നണി എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കാത്തവര്‍ ഉണ്ടാവുകയില്ലല്ലോ. മുന്നിലുള്ള അണിയാണ് മുന്നണി. ആദ്യത്തെ നിര, പല രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളുടെ കൂട്ടുകെട്ട് തുടങ്ങിയ വിവക്ഷിതങ്ങളും മുന്നണിക്കു കല്പിക്കാം.
മുന്നാള്‍ സന്ദര്‍ഭനിഷ്ഠമായി പലവിധം പിരിച്ചെഴുതാം. അര്‍ത്ഥം നോക്കി പിരിക്കണമെന്നു മാത്രം. മുന്‍+ആള്‍ = മുന്നാള്‍ (പ്രധാനി). ഇവിടെ 'ന്ന'യ്ക്ക് വര്‍ത്സ്യധ്വനിയാണുള്ളത്. മുന്‍ + നാള്‍ = മുന്നാള്‍ (മുമ്പൊരു ദിവസം, തലേദിവസം, കഴിഞ്ഞ കാലം) മു + നാള്‍ = മുന്നാള്‍ (മൂന്നു ദിവസം, മൂന്നാം ദിവസം) ഇവിടെ മു (മൂന്ന്) സംഖ്യാവാചിയായി പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
* രാജരാജവര്‍മ, ഏ.ആര്‍., കേരളപാണിനീയം, എന്‍.ബി.എസ്., കോട്ടയം, 1988, പുറം-134.